Tjalliehuisman.nl
WAT EEN NIEUWS » AGENTJE PESTEN

AGENTJE PESTEN

Een nieuw spelletje: agentje pesten, filmen en op YouTube zetten.

Wat een gein!

Deze week overkwam mij iets, wat me nog niet eerder was overkomen: Ik werd boos, terwijl  ik allerlei filmpjes op tv zag. Boos is trouwens niet het goede woord: veel te zwak. Ik werd woest, laaiend, voelde dat fysiek. Nee, ik heb niet gevloekt, niet met dingen gesmeten. Daar heb ik trouwens alleen mezelf mee, want ik moet daarna alles weer zelf opruimen…

Wat was er te zien? Jongeren, die de politie uitdaagden. Bewust. Georganiseerd, want alles werd door een van hen gefilmd. Politie en jongeren waren bij elkaar. De reden daarvan is me niet duidelijk, maar de politie werd duidelijk uitgedaagd: een jongen, die op een auto staat te springen; iemand, die een middelvinger opsteekt. (Dat is blijkbaar normaal tegenwoordig om je onvrede te uiten..); een jongen, die boksbewegingen maakt achter de rug van een agent, maar duidelijk tegen hem bedoeld; een jongen, die obscene gebaren maakt en de agent daarbij ook aanraakt, terwijl de camera draait; lachende gezichten van de omstanders, ook van jongere kinderen.

Ik werd er echt woest van. Ik voelde de drang om die jongens fysiek aan te pakken: wat een etters!! Maar wie ben ik met mijn 1.70 en 65kg… Nee, dat zal niet helpen.

De politie stond erbij en keek ernaar… Deze agenten werden in hun hemd gezet.

Watjes.

 Zijn ze dat ook? Ik denk het niet. Ze trilden vast van woede, wilden wel met harde hand ingrijpen. Ze deden  dat niet, want het gevolg zou zijn, dat zij aangeklaagd werden wegens overmatig geweld en ze krijgen dan de hele shit over zich heen. Ze probeerden te polderen, maar dat woord kennen deze jongeren niet.

Er is uitgebreid aandacht besteed aan deze beelden. Op tv zag ik de vlogger en zijn maten. Ze waren trots op wat ze gepresteerd hadden. Bij de meesten verborgen zonnebrillen hun ogen. Een zonnebril draag ik, om me te beschermen tegen de zon, maar waarom draag je die in een studio? Waar tegen moet je je daar beschermen? Ik weet het niet, maar is het toch een gevoel van onzekerheid?

Ik heb begrip voor jongeren, die nergens een leuke werkplek kunnen krijgen en een betere toekomst, vanwege hun afkomst(?). Ik kan begrijpen, dat je daar tegen op komt. Ik snap, dat je elke gelegenheid aangrijpt om aandacht te vragen voor jouw problemen.

Maar dit is volgens mij niet de goede manier. Op deze wijze worden de “partijen” tegenover elkaar  gezet, terwijl ze samen zouden moeten werken.

De jongeren willen acceptatie en een beter bestaan. De politie en de hele samenleving gunnen hen dat. Iedereen wil dus hetzelfde.

Agentje pesten hoort daar niet bij.

“De politie is mijn beste kameraad”, dat was de leus uit mijn jeugd.

 Je beste kameraad ga je niet pesten, die respecteer je, die vertrouw je.

Misschien zijn  “respect, vertrouwen” wel  de belangrijkste woorden  in dit verhaal.

Ik ben nog steeds woedend over alles, wat ik in dit verband heb gezien en gehoord.

Hard aanpakken? Ja!! Maar er dan wel allemaal achterstaan: ouders, school, buurt, samenleving.

AGENTJE PESTEN? NEE!

Ouders en scholen inschakelen. JA.

Anders praten over de politie? JA

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.
Rating: 0 sterren
0 stemmen